سلام تعجب کردید؟نه؟
اکثر ما توی مسایل اعتدال و میانه روی را مراعات نمیکنیم و بیشتر مواقع برای اینکه از یک طرف بام نیفتیم از طرف دیگه سقوط میکنیم و به این میگویند تند روی یا کند روی ( همون افراط و تفریط خودمون)
وقتی از چیزی خوشمون میاد به عرش میرسونیمش و وقتی بدمون میاد همچین لهش میکنیم که دیگه به درد نمیخوره.................
خنده بهتره یا گریه؟
خوب پیش داوری نکنید و جواب ندهید.................... .. فقط کمی صبر کنید یک بار دیگه بالا را بخوانید... تند روی یا کند روی... هیچکدام را محکوم نکنید فقط لطفا یک دقیق تامل کنید ... باشه؟ممنونم![]()
ما انسانیم و مجموعه ای از همه عواطف و احساسات و هر حسی جای خاص خودش را دارد و اگر یکی از آنها نباشه یک جورهایی ما نقص داریم............
فقط فرق آنها این است که: گریه جای خنده را میگیرد (اشک شوق) اما خنده جای گریه را نمیگیرد ............
خنده درون ریز است و گریه برون ریز .. برای همین هم بعد از گریه کردن حس سبک بودن و سبک شدن به انسان دست میده........
اگر وسط خیابان بلند بلند بخندید با تعجب وبهت نگاهت میکنند اما اگر بلند بلند گریه کنید با عطوفت و مهربانی ,...اما با تمام این اوصاف خوبه که حتی در خنده و گریه هم اعتدال را رعایت کنیم و بدونیم کجا و چرا بخندیم و کجا و چرا گریه کنیم .....( حالا اینقدر ترش نکن ... من اهل هر دوتاشم .. لطفا بخند و بعد برو)
راستی تیتر نوشته ام غلط نیست عمدا نوشتم خنده و خنده , چون ظاهرا طرفداران خنده بیشترند............
اگر دوست داشتی بگید تا بعدا انواع گریه را هم براتون بنویسم![]()



