سلام تعجب کردید؟نه؟

اکثر ما توی مسایل اعتدال و میانه روی را مراعات نمیکنیم و بیشتر مواقع برای اینکه از یک طرف بام نیفتیم از طرف دیگه سقوط میکنیم و به این میگویند تند روی یا کند روی ( همون افراط و تفریط خودمون)

وقتی از چیزی خوشمون میاد به عرش میرسونیمش و وقتی بدمون میاد همچین لهش میکنیم که دیگه به درد نمیخوره.................

خنده بهتره یا گریه؟

خوب پیش داوری نکنید و جواب ندهید.................... .. فقط کمی صبر کنید یک بار دیگه بالا را بخوانید... تند روی یا کند روی... هیچکدام را محکوم نکنید فقط  لطفا یک دقیق تامل کنید ... باشه؟ممنونم

ما انسانیم و مجموعه ای از همه عواطف و احساسات  و هر حسی  جای خاص خودش را دارد و اگر یکی از آنها نباشه یک جورهایی ما نقص داریم............

فقط فرق آنها این است که: گریه جای خنده را میگیرد (اشک شوق) اما خنده جای گریه را نمیگیرد ............

خنده درون ریز است و گریه برون ریز .. برای همین هم بعد از گریه کردن حس سبک بودن و سبک شدن به انسان دست میده........

اگر وسط خیابان بلند بلند بخندید با تعجب وبهت  نگاهت میکنند اما اگر بلند بلند گریه کنید با عطوفت و مهربانی ,...اما با تمام این اوصاف خوبه که حتی در خنده و گریه هم اعتدال را رعایت کنیم  و بدونیم کجا و چرا بخندیم و کجا و چرا گریه کنیم .....( حالا اینقدر ترش نکن ... من اهل هر دوتاشم .. لطفا بخند و بعد برو)

راستی تیتر نوشته ام غلط نیست عمدا نوشتم خنده و خنده , چون ظاهرا طرفداران خنده بیشترند............

اگر دوست داشتی بگید تا بعدا انواع گریه را هم براتون بنویسم

سلام

همه به دنبال عشق هستند این در رگ و ریشه و روح وروان آدمیزاد لانه دارد...اگر چه عشق زمینی نیز هم محترم و هم ارزنده است ( به شرطی که با هوس مخلوط نشود) اما باید راهی به سوی عشقی بگشاید که نه در آن اندوهی است و نه جدایی ... یعنی همان معبودی که همه به سوی او حرکت میکنند...........................................................................................................................  الله در کلام دقیقا همین معنا را دارد  یعنی کسی که همه شیفته و شیدای اویند َ چه این شیفتگی و شیدایی را بفهمند و یا اینکه متوجه آن نشوند....... الله ریشه در اله دارد و اله یعنی آنچه که شیفتگی می آورد و لایق و شایسته شیفتگی است...

محرم که می رسه فقط دوتا رنگ دیده میشه سرخی و سیاهی و هر دوی آنها من رو به یاد دوستان شهیدم می اندازه.. دلم بدجوری برای زمان جنگ تنگ شده برای همه آنها که کنارشون بودم و الان در کنار آقا و مولاشون حسین(ع) هستند و از نزد پرودرگارشون روزی میخورند و ما چه میدونیم چیه؟ .........................................    عند ربهم یرزقون  فرحین بما آتاهم الله من فضله ....دلم برای همشون تنگ شده و بوی تک تکشون رو حس میکنم..................... برای مجتبی حصاری  برای حسینعلی امامی  برای رضارزاقی  برای علی جواد نیا برای داود ملازجانی برای حسنعلی کریمی برای محمد تشکری  برای علی حاچ میرزا حسین یزدی برای ....................برای سرپل ذهاب برای بازی دراز برای پادگان ابوذر برای دالاهو برای کارون برای شلمچه برای هویزه برای خرمشهر برای.......... دعا کنید که این از قافله شهدا عقب مونده عاقبت به خیر بشه ...................

                                                                                           یا علی

                                        وووووووووووووووووووووووووووووووو

یاران چه غریبانه رفتند از این خانه
هم سوخته شمع ما هم سوخته پروانه
بشکسته سبوهامان خون است به دلهامان
فریاد و فغان دارم دردی کش میخانه
هر سو نظر اندازی صد خاطره می سازی
زآنها که سفر کردند دلشاد از این خانه
تا سر به بدن باشد این جامه کفن باشد
فریاد اباذرها ره بسته به بیگانه
ای وای که یارانم گلهای بهارانند
رفتند از این خانه رفتند غریبانه

زان یار دلنوازم شکریست با شکایت                    گر نکته دان عشقی بشنو تو این حکایت

بی مزد بود و منت هر خدمتی که کردم                   یا رب مباد کس را مخدوم بی عنایت

رندان  تشنه  لب را  آبی  نمیدهد  کس                    گویی ولی شناسان رفتند از این ولایت

در زلف چون کمندش یارب مپیچ کانجا                    سرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت    

چشمت به غمزه ما راخون خورد ومیپسندی           جانا  روا نباشد  خونریز را  حمایت

در این شب سیاهم گم گشت راه مقصود                  از گوشه ای برون آی ای  کوکب هدایت

از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود                    زنهار از این بیابان وین راه   بینهایت

ای آفتاب خوبان می جوشد از درونم                        یک ساعتم بگنجان در پرتو عنایت

این راه را نهایت صورت کجا توان بست                 کش صد هزار منزل پیش است در هدایت

عشقت رسد به فریاد از خود بسان حافظ                   قرآن زبر بخوانی با چهارده روایت

ووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووو 

 تقدیم به قمر بنی هاشم

در حیرتم که  در   آن    دشت  کارزار         دشمن هر آنچه تیر بر او زد خطا نکرد

جز آنکه بندمشک به دندان گرفته بود         در   طول   عمر خنده دندان نما نکرد

                                             ووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووو

... در فكر آن گودالم
كه خون تو را مكيده است
هيچ گودالی را،
چنين رفيع نديده بودم!
... شمشيری كه بر گلوی تو آمد
هر چيز و همه چيز را در كائنات
به دو پاره كرد :
هرچه در سوی تو، حسينی شد
و ديگر سو، يزيدی
اينك ماييم و سنگها
ماييم و آبها
درختان، كوهساران، جويباران، بيشه زاران
كه برخی يزيدی
وگرنه حسينی‌اند
خوني كه از گلوی تو تراويد
همه چيز و هر چيز را در كائنات،
به دو پاره كرد در رنگ !
اينك هر چيز : يا سرخ است
يا حسينی نيست ... !

دکتر علی موسوی گرمارودی (کتاب ساقی حق )

                                                  ووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووو

و عاشورایی کسی است که پیش از آنکه در دنیا بمیرد دنیا در او مرده باشد